Ogłoszenia

OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE
11.02.2018 VI Niedziela Zwykła

Środa Popielcowa 14.02 obowiązuje post ścisły. Msze św. z posypaniem głów popiołem o godz. 9.00, 17.00 i 18.00.
Drogi Krzyżowe w piątki o 18.30.

Gorzkie Żale w niedziele o godz. 17.15.

Ks. kan. Adam Komisarczyk, prob.

Słowo okolicznościowe Ks. Arcybiskupa na Wielki Post

Drodzy Bracia kapłani – duszpasterze naszej Archidiecezji,
Wszyscy Siostry i Bracia – Boża Rodzino świętego Kościoła nad Odrą
i Bałtykiem.
„Nawróćcie się do Pana, Boga waszego!” – brzmi w dzisiejszych
czytaniach biblijnych. „Zbierzcie lud, zwołajcie świętą społeczność, zgromadźcie
starców, zbierzcie dzieci /…/, kapłani, słudzy Pana /…/ niech mówią: ‘Przepuść,
Panie, ludowi Twojemu”. Apostoł Paweł dopełnia tego wołania: „W imię
Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem”. Odpowiedź ludu, wyśpiewana
w dzisiejszym psalmie, jest jednoznaczna: „Zmiłuj się, Panie, bo jesteśmy
grzeszni”. A Chrystus prowadzi dzisiaj nasze myśli na ewangeliczną drogę
Bożej nadziei, która jest drogą pokory i troski o nasze życie wewnętrzne;
drogą modlitwy, ufnej w Boże miłosierdzie; drogą postu, dla uporządkowania
naszego systemu wartości i celów życia doczesnego; nadto drogą cichej
jałmużny, dla pomnażania dobra w sercach innych, czyli dla pomnażania
przestrzeni serca.
Pełni codziennego pośpiechu, swoistej nerwówki życia oraz zwykłego
zmęczenia, uświadamiamy sobie dzisiaj na nowo, może trochę ze zdumieniem
lub zaskoczeniem, że istnieje przecież Dobry Bóg, nasz Stwórca i Odkupiciel,
Ten, Który nas umiłował do końca i miłować nie przestaje. Uświadamiamy
sobie, że nasza doczesność, czyli znane nam, obecne ziemskie życie, to tylko
krótkotrwała szansa przygotowania siebie do prawdziwego życia, już na
wieczność, które dopiero nadejdzie po powtórnym przyjściu Chrystusa, po
zmartwychwstaniu umarłych i po Sądzie ostatecznym.
W świetle tej Prawdy zaczynamy się wstydzić i przed Bogiem i sami
przed sobą, różnych naszych błędnych wyborów. Błędnych, gdyż
dokonywanych bez uwzględnienia natury Bożej łaski oraz mądrości Bożych
praw. Zapominamy bowiem, jak rozpoznawać Prawdę w nas i wokół nas, jak
nią odważnie żyć i jak ją głosić. Zapominamy o świętości Bożego daru każdego
życia i chcemy się z Bogiem targować o naturę i jakość życia ludzkiego, a nawet
wykradać Bogu ten Dar. Zapominamy o mądrości niezmiennych praw Boga,

str. 2
danych człowiekowi na czas życia w obecnym świecie, i chętnie zamieniamy te
trwałe prawa na własne decyzje, indywidualne lub społeczne, także prawne,
wprowadzając w ten sposób wiele zamętu i cierpienia w nasze sprawy.
Zapominamy o najważniejszym Bożym prawie miłości, które oznacza również
świadome pomnażanie dobra w każdym pokoleniu, by każdy człowiek, a przez
to i cały świat stawał się lepszy. Zapominamy też o potrzebie nawracania
siebie, czyli świadomego zrywania z grzechem i powrotu na drogę Bożych
zasad życia.
To ‘nawracanie siebie’ czasem oznacza po prostu radosne zwrócenie się
ludzkiej duszy do Pana i pełne wewnętrznego pokoju podążanie drogami
Pana; czasem natomiast musi oznaczać wręcz walkę duchową o siebie,
zmaganie z własnymi złymi przyzwyczajeniami, a nawet walkę o Boże Sprawy
we Wspólnocie ludzkiej. Nasz odwieczny wróg, szatan, ojciec kłamstwa,
zwykły zwodziciel, bardzo walczy o każdą duszę. Atakuje na różne sposoby już
dusze małych dzieci, aby nie dopuścić do ich rozwoju duchowego, najczęściej
perswadując rodzicom, opiekunom a także nauczycielom i wychowawcom, że
w ich życiu czas dla Pana Boga będzie później, gdyż teraz dziecko jest jeszcze
zbyt małe. Ale jednocześnie szatan chce napełniać duszę i myślenie dziecka
treściami bez Boga. Ten nasz odwieczny wróg świadomie atakuje także dusze
i myślenie osób odpowiedzialnych za innych ludzi i za sprawy wspólne,
perswadując im, że droga Boża jest przestarzała, że dzisiaj trzeba wszystko
robić nowocześnie, itd. Ludzie małego serca wielokrotnie temu ulegają. Ludzie
otwartego serca walczą jednak o Prawdę, o Życie i o Miłość.
Pan Bóg chce nam na tej Drodze nawrócenia dopomagać swoją łaską, ale
my musimy się nauczyć przyjmowania daru Łaski. Uczymy się tego przez
rozważanie, jak Maryja, Bożego Słowa. Trzeba nam więc wydobyć z szuflady
Księgi Pisma Świętego, szczególnie Księgi Nowego Testamentu, aby je czytać,
by się nimi modlić, by się z nich uczyć Bożej drogi. Trzeba się też włączyć
aktywnie we Wspólnotę uczniów Chrystusa. Zbyt często, niestety, unikamy
pogłębionej wspólnoty uczniów Pana, pozostając tylko na pewnym minimum,
czyli na udziale w niedzielnej Mszy świętej. Warto zaś otworzyć się na
charyzmaty Bożego Ducha, warto podjąć jakieś dodatkowe Dzieło w imię Pana,
warto czymś więcej służyć Bogu i ludziom. Pięknie się w naszym pokoleniu
rozwija wolontariat, szczególnie młodzież jest na to otwarta, ale ta droga czeka
na wszystkich. Rozejrzyj się i Ty, znajdziesz też coś dla siebie do zrobienia.
I nie mów, że na razie nie masz czasu, bo to nie jest prawda.
Pomoc Bożą przyjmujemy najsilniej poprzez uczestnictwo w życiu
sakramentalnym, czyli poprzez oczyszczenie duszy z grzechów
w sakramentalnym pojednaniu, wraz ze spowiedzią świętą i odbytą pokutą,
a także przez przyjmowanie świętej Komunii. Ta droga jest otwarta dla
wszystkich i wszystkich Kościół na tę drogę zaprasza. Trzeba tylko spełnić
zwyczajne warunki życia w Prawdzie wobec Boga i wobec ludzi. Wśród wielu
przyczyn komplikacji duchowych naszego pokolenia, liczne są także, niestety,
sytuacje rodzinne zagmatwane poprzez niefrasobliwe zawieranie pierwszego

str. 3
małżeństwa a następnie zbyt szybki rozwód, a także zawieranie kolejnych
związków i życie niby na sposób małżeński, jednak bez wcześniejszego
ustalenia kanonicznej prawdy o pierwszym związku. W każdej z takich sytuacji
istnieją w Kościele odpowiednie procedury rozpoznawania i orzekania
prawdy. Zawsze też pozostaje odpowiedzialność moralna, a często także
materialna, za dalsze życie porzuconych współmałżonków oraz dzieci. Są to
sprawy trudne, ale nie są niemożliwe do uporządkowania. Podobnie wiele
spraw i grzechów społecznych, pośród których żyjemy, są to sprawy trudne do
naprawienia, ale nie są niemożliwe. Pomocą jest modlitwa, post i jałmużna,
a także praca nad uporządkowaniem życia swojego, swojej rodziny oraz całego
narodu i wspólnoty narodów świata. Do tego nas Bóg dzisiaj posyła. Do tych
spraw udziela nam swojego Ducha. Na tych drogach na nas czeka. Także
kapłani w tych sprawach cierpliwie czekają w konfesjonałach.
Powróćmy więc do zwyczajnej odpowiedzialności za siebie i za innych.
Powróćmy do trzeźwości, do pełnej, rozumnej wolności ewangelicznego życia,
do ufnej i radosnej troski o zbawienie własne oraz drugich, tych z najbliższej
rodziny ale także pozornie nam obcych i nieznanych. Wszyscy czekają na
świadectwo i pomoc.
Opatrzność Boża sprawia, że w tym roku wielokrotnie powracamy do
sprawy wolności i niepodległości naszego Narodu i naszej Ojczyzny, z racji na
setną Rocznicę odzyskania niepodległości. Pamiętaj o tym także Ty, Siostro
i Bracie, w osobistym studium i w osobistej modlitwie. Zrób w tym roku
dodatkowo coś dobrego dla Twojej Ojczyzny. Niektóre diecezje w Polsce już
rozpoczęły nowennę w każdy jedenasty dzień miesiąca w intencjach Ojczyzny.
Można do nich dołączyć. Zachęcam nadto wszystkich chorych oraz
odprawiających pierwsze piątki miesiąca, by od marca do listopada odprawić
nowennę pierwszych piątków miesiąca w intencji naszej Ojczyzny. To może
każdy. Jeszcze prostszą formą będzie nasza wspólnotowa modlitwa za
Ojczyznę przed Najświętszym Sakramentem w dziewięć pierwszych niedziel
miesiąca, od marca do listopada. O to wszystkich Was gorąco proszę.
Także w Szczecinie trwa szczególna modlitwa, w Bazylice św. Jana
Chrzciciela, która jest także Sanktuarium Zwycięskiej Królowej Polski. Jest to
uroczyście rozpoczęta w styczniu nowenna do Matki Bożej, czczonej od 1959
roku w Milenijnym Wizerunku Królowej Polski, podarowanym Szczecinowi
przez Prymasa Tysiąclecia Stefana Kardynała Wyszyńskiego. Nowenna jest
uroczyście odprawiana w ostatnie soboty miesiąca jako przygotowanie do
uroczystej Koronacji tego Wizerunku Matki Bożej, która dokona się w tym
roku w sobotę 13 października. Będzie to pierwsza w historii Szczecina
Koronacja Obrazu Matki Bożej. Możesz i Ty pielgrzymować i włączyć się w tę
modlitwę.
Najważniejsza jednak moja prośba, a właściwie wezwanie do Was
wszystkich, kochani Duszpasterze naszej archidiecezji oraz wszyscy Siostry
i Bracia: prośba i wezwanie do całego Ludu Bożego. Podejmiemy dodatkowe
wołanie do Boga, adorację i post w intencji uproszenia nowych powołań

str. 4
kapłańskich, zakonnych i misyjnych, z rodzin naszych parafii i z naszej
archidiecezji. Może także z Twojej Rodziny. Odchodzi nam pokolenie kapłanów
– pionierów duszpasterstwa nad Odrą i Bałtykiem. W kapłańską dojrzałość
wchodzą roczniki powołanych w czasie niezwykłego Pontyfikatu Świętego
Papieża Jana Pawła II. To chyba On sam wymodlił całej Polsce ten dodatkowy
dar wielu powołań, gdyż liczba powołanych w czasie Jego pontyfikatu była co
najmniej dwukrotnie większa niż wcześniej. Teraz ta liczba wraca do
statystycznych dawnych proporcji, co w zestawieniu jednak z radykalnie
mniejszą liczbą maturzystów, z radykalnie mniejszą liczbą dzieci w rodzinach,
dodatkowo przy ogromnej negatywnej kampanii medialnej przeciwko
kapłanom, sprawia, że za niewiele lat szereg parafii może mieć problem
z uzyskaniem zwyczajnej kapłańskiej posługi. A bez kapłana znowu zachwieje
się życie duchowe i sakramentalne a także przepowiadanie Prawdy Bożej.
Kolejne dusze ludzkie znowu będą zagrożone na wieczność, bo zabraknie
szafarza łaski sakramentalnej. Jest to sprawa nas wszystkich. Dlatego proszę
całą naszą diecezję, wszystkie parafie, a także wspólnoty życia
konsekrowanego, o jedną dobę trwania na adoracji Najświętszego Sakramentu
oraz – dla chętnych – trwania w dodatkowym poście o chlebie i wodzie. W ten
sposób, rozpoczynając od najbliższej pierwszej niedzieli Wielkiego Postu aż do
Uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, czyli do
8 grudnia, dzień i noc trwać będzie ta modlitwa. Dziękuję parafiom Dekanatu
Pogodno w Szczecinie, że zgodziły się podjąć to czuwanie jako pierwsze,
najpierw w Mierzynie, potem kolejne parafie. Kalendarium całej archidiecezji
będzie ogłoszone. Nie bójmy się tego. Kapłani to ogłoszą i umożliwią, zaś Wy
wszyscy, Siostry i Bracia, sami zadbajcie, by znaleźć odpowiednią dla siebie
godzinę w dzień lub w nocy, aby trwać przed Panem Jezusem. Każdego dnia
towarzyszyć Wam będzie także modlitwa alumnów naszego Seminarium oraz
moje błogosławieństwo, razem z moją modlitwą i cotygodniowym
dodatkowym postem. A Bóg niech przyjmie to nasze wołanie i niech udzieli
łaski powołania wielu kandydatom, niech udzieli odwagi do przyjęcia
powołania, niech też udzieli radości w rodzinach i w parafiach z każdego
nowego powołania kapłańskiego, zakonnego i misyjnego.
Na ten błogosławiony Czas modlitwy i działania, który rozpoczynamy
dzisiaj przyjęciem Popiołu na głowy, na naszą Drogę Paschalną z Jezusem
Chrystusem – Umęczonym i Zmartwychwstałym, na dzieła podejmowane
w Mocy Ducha Świętego, otaczam Was moją modlitwą i z serca błogosławię:
w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego

/-/ + Andrzej Dzięga
Arcybiskup Metropolita

Comments are closed